Rozdział VI

Perspektywa Louisa

Mamy dzisiaj wywiad. Każą mi powiedzieć, że mam dziewczynę. Nie chcę tego robić, ale dla przyjaciół wszystko. Jestem ciekawy co na to wszystko Jessica, swoją drogą dawno jej nie widziałem. Dobra ale koniec tych rozmyślań muszę już iść.
.-Louis szybciej!
-Idę! 
-Zaraz się spóźnimy!
-Wiem, idę!
Po 30 min. byliśmy już pod studiem. Co prawda jak zawsze spóźnieni. Szybko wysiedliśmy  z samochodu i pędem ruszyliśmy do środka.
-Przepraszamy za spóźnienie! - krzyknął Zayn.
-Już każdy zdążył się przyzwyczaić - powiedział nasz manager.
-To wina Louisa! - powiedział od razu Harry
.-Widać jaki z ciebie przyjaciel - powiedziałem i wystawiłem mu język
.-Harry mam ci przypomnieć kto ostatnio się spóźnił? - zaśmiał się manager co było dziwne. Tak poważny człowiek. Pierwszy raz widzieliśmy, że się śmieje
.-Nie dzięki. Nie przypominajcie
.-Dobra chłopaki do roboty! Przez ponad 30 minut odpowiadaliśmy na pytania odnośnie trasy, płyty... Aż w końcu musiało paść to pytanie którego tak nie chciałem.
-Więc chłopaki... Jak tam wasze życie uczuciowe? - zapytała kobieta mniej więcej w moim wieku.
-Bez zmian, dalej szczęśliwie zakochany! - powiedział Zayn
.-Ja też - odpowiedzieli Liam i Niall
.-A jak z waszą dwójką?-wskazała na mnie i Harrego.
-Bez zmian.Wciąż poszukuję tej jedynej! - zaśmiał się Hazza
.-A jak z tobą Louis?
-Ja natomiast jestem w związku.

Perspektywa Jessici

Jadłam właśnie płatki z mlekiem i oglądałam telewizję, jakąś komedię. Właśnie zaczęła się reklama więc zaczęłam szukać czegoś ciekawego, aż natrafiłam na wywiad z One Direction.
"-Ja natomiast jestem w związku." - kiedy to usłyszałam wyplułam płatki które miałam w buzi.
Jak to możliwie? On w związku? Przecież dopiero mi mówił, że jest we mnie zakochany, a teraz nagle ogłasza, że kogoś ma?! Nie chciałam o tym rozmyślać, bo wiedziałam, że zacznę płakać. Postanowiłam dalej oglądać

"Jak ma na imię? - spytała go kobieta
-Emma.
-Piękne imię
.-Wiem" - powiedział i się słodko uśmiechnął, ale coś było w jego oczach...
Wydawało mi się, że ten uśmiech nie był prawdziwy...
Jessica ogarnij się! Przecież wiesz, że by nie kłamał. On jest po prostu zakochany i to już nie we mnie dlatego wymyślam różne teorie spiskowe. Muszę unikać z nimi kontakt, bo chyba się w nim zakochałam.Tak przyznaję się! Ja Jessica Malcoln zakochałam się w Louisie Tomlinsonie!
Ale dobra! Koniec! Muszę się szykować, w końcu mam próbę przed kolejnym pokazem.
Opowiadałam wam już o tamtym pokazie?
Wyszedł rewelacyjnie, dlatego chcą, żebyśmy znowu wystąpiły w tym samym składzie co wtedy.
O, nie! Danielle! Kurde! Muszę zmienić pracę, albo pokłócić się z Dan.Nie! Nie dam rady!
Danielle na pewno już wszystko wie, albo się domyśli, lub jej wszystko powiem.
Jest moją najlepszą przyjaciółką... Moje rozmyślania przerwał dzwonek. Zerwałam się szybko żeby otworzyć drzwi, okazało się, że przed nimi stały Danielle i Perrie
-Cześć Jess! - wykrzyknęła Dan i się na mnie rzuciła
-Hej Dan! Hej Pezz!
-Cześć Jessica - powiedziała Perrie
-Wejdźcie, zapraszam.
-Dzięki
-A więc... Co was do mnie sprowadza?
-Potrzebujemy pomocy!
-Co jest?
-Wiesz... Idziemy za tydzień z chłopakami na galę i... - zaczęła Perrie
-Na zakupy?
-Yep
-Tylko się przebiorę i możemy ruszać! - wykrzyknęłam z entuzjazmem na co się zaśmiały.
Ruszyłam biegiem na górę i ubrałam się w to:


Kiedy byłam już gotowa zeszłam na dół.
-No to co? Idziemy? - spytała Perrie kiedy mnie zobaczyła
-Tak jasne. Tylko wezmę klucze.
Udałyśmy się na dół gdzie czekał na nas samochód Perrie:

-Niezłe auto!
-Dziękuję! Zayn wybierał!
-Powiedz mu, że ma niezły gust.
-Przekażę! - zaśmiała się i usiadła za kierownicę, Danielle na miejscu pasażera, więc mi pozostało tylko miejsce z tyłu.
Po godzinie jazdy w ogromnym korku znalazłyśmy się pod centrum handlowym.
-To gdzie najpierw? - spytałam kiedy weszłyśmy do budynku
-Nie mam pojęcia!
-Ja też!
-WOW!-krzyknęła Perrie
-Co jest!?
-Patrzcie na tamte sukienki! - krzyknęła i ruszyła biegiem w tamtą stronę.
Po jakiś 2h. dziewczyny miały gotowe pełne stroje.
Dla Perrie wybrałyśmy to:

Natomiast dla Danielle to:

                                  
-Będziecie wyglądać olśniewająco!Każdy facet wasz! - zaśmiałam się
-Wiesz,mi Zayn w zupełności wystarczy!
-A mi Liam!
-A ty Jess masz chłopaka?
-No właśnie Jess dawno nic nie opowiadałaś! Żadnych randek! Nic!
-Na razie nikogo sobie nie szukam  
-Znaleźć ci chłopaka? - zapytała Pezz zabawnie ruszając brwiami
-Wiesz co Pezz? Chyba poradzę sobie sama - powiedziałam śmiejąc się z jej miny.
-No ok! Ale jakby co to wiesz gdzie mnie znaleźć!
-Prawdopodobnie z Zaynem!
-Raczej z Dan!-powiedziała i się zaśmiała.
-Idziemy na kawę do Starbucksa?
-Jasne!
Po jakiś pięciu minutach drogi zobaczyłyśmy upragniony budynek
                                   
-W końcu! Jezu jak mi się chce kawy!
-Co chcecie? - spytała Dan
-Latte!-krzyknęłyśmy równo z Perrie i się zaśmiałyśmy
Po 7 min. Dan wróciła z 3 kubkami Latte.
                                           
-Dziękuję-powiedziałam i zaczęłam pić swoją kawę
Czy już wspominałam, że kocham Latte ze Starbucksa?Jak nie to teraz wspominam.
Po 2h śmiania się, picia kawy i komentowania ubioru przechodniów stwierdziłyśmy, że czas się zbierać.
-Jedziesz do domu,czy do nas?
-Jak możesz to odwieź mnie do domu.
-Jasne, nie ma sprawy.
Po 1h byłam już przed domem.
-Dzięki za wspaniały dzień pa!
-To my dziękujemy za pomoc! Pa!
-Pa!
Kiedy już się znalazłam w domu ruszyłam pod prysznic, przebrałam się w piżamę:

I poszłam spać.

__________________________________________________________
No i jest! Przepraszam, że w tamtym tygodniu nie było rozdziału, ale brak weny, czasu. Postaram się, żeby następny rozdział pojawił się we właściwym czasie. Niestety dzisiaj nie będzie VII tak jak powinien. Ale nie mam dzisiaj weny z powodu rocznicy śmierci dziadka. Ale nie chcę wam się żalić.


Jeszcze raz was przepraszam i pamiętajcie,że was kocham!